Ekomuzeum wokół Trojgarbu

53

Mieszkańcy Trójgarbu - Muflony

Mieszka tutaj…
Muflon to parzystokopytny ssak, pierwotnie występujący w Azji Mniejszej. W Europie pojawił się początkowo na Korsyce i Sardynii i stamtąd introdukowany był dalej na Stary Kontynent. W Sudety sprowadzono go prawdopodobnie z początkiem XX wieku. Obecnie na tym terenie żyją trzy populacje muflonów: świdnicka, jaworska i czeska – łącznie jest ich około 1000. Pomiędzy Książem a Starymi Bogaczowicami przemieszcza się natomiast około 300 osobników. Latem muflony żyją w małych stadach (kierdlach) – dorosłe barany po 3-5 osobników, stare często chodzą pojedynczo. Stada samic prowadzi stara, doświadczona owca, a grupę baranów – najsilniejszy z osobników. Zimą muflony łączą się w większe kierdle po 12-18 sztuk. Ich gody trwają zwykle od października do grudnia, czasem zaczynają się już w sierpniu. Podczas rui barany toczą między sobą walki zderzając się rogami – odgłosy tych uderzeń mogą być słyszalne z dużej odległości. Ciąża trwa 22 tygodnie – między marcem a czerwcem rodzą się młode – najczęściej jedno, rzadziej dwa jagnięta. Owce karmią je przez pół roku i opiekują się nimi do przyszłego porodu. Dojrzałość płciową muflon osiąga około 2 roku życia, a na wolności dożywa średnio 16-20 lat.

Samce mają bardzo charakterystyczne ubarwienie – z jasną łatą na grzbiecie, nazywaną siodłem. Kolor ubarwienia zmienia się zależnie od pory roku – latem jest rdzawobrązowe, a zimą ciemnieje. Rogi samców osiągają długość ok. 80 cm i są ślimakowato skręcone, z pierścieniowymi zgrubieniami. Samice mają szczątkowe rogi lub nie posiadają ich wcale. Proces powstawania rogów u samców rozpoczyna się już w okolicach 3-5 miesiąca życia. Między poszczególnymi przyrostami rocznymi powstają zgrubienia – karby. Samce muflonów (tryki) rzadko wydają jakiekolwiek dźwięki, za to samice beczą.
Muflony są płochliwe, mają też dobrze rozwinięte zmysły – bardzo dobry wzrok i słuch, ale także smak i węch. Prowadzą dzienny tryb życia – żerują od wschodu do zachodu słońca, z przerwami na odpoczynek co 3-4 godziny.

Ssaki te żywią się roślinami zielnymi, a także liśćmi i owocami pobliskich krzewów. Zimą wystarczają im suche liście, kora drzew, gałązki i porosty. Jak typowi roślinożercy, muflony posiadają wielokomorowy żołądek – po obfitym posiłku odpoczywają i zwracają pokarm, aby przeżuć go po raz drugi. Ssak ten stał się symbolem Książańskiego Parku Krajobrazowego i szerzej – całych Sudetów.

Zdjęcie - Muflon fot. Krzysztof Żarkowski
Muflon fot. Krzysztof Żarkowski
Zdjęcie - Muflony fot. Krzysztof Żarkowski
Muflony fot. Krzysztof Żarkowski