Ekomuzeum wokół Trojgarbu

35

Historia Czarnego Boru

Zapraszamy na szlaki i ścieżki Ekomuzeum wokół Trójgarbu
Przepiękny region gór wałbrzyskich, w tym masywów Trójgarbu i Chełmca, z położonymi wśród nich malowniczymi miejscowościami, to wspaniałe miejsce wypoczynku, rekreacji i edukacji. W ramach inwestycji w 2018 r. do Państwa dyspozycji zostały oddane nowo wytyczone szlaki turystyczne (łącznie XX km pieszych ścieżek), 11 nowych wiat turystycznych, 34 przystanki z ławami i stołami, 77 tablic edukacyjnych zawierających informacje o przyrodniczych, historycznych i kulturowych zasobach obszaru Ekomuzeum. Ponadto stojaki na rowery, nowe kosze na śmieci i wieża widokowa na szczycie Trójgarbu.

Wieża widokowa na szczycie Trójgarbu
Od grudnia 2018 roku udostępniona została 30-metrowa wieża widokowa wyrastająca ponad korony drzew. Stalowa konstrukcja, wykończona modrzewiowym drewnem, z trzema platformami widokowymi, daje możliwość obserwowania panoramy od Karkonoszy po Wrocław. Na szczycie Trójgarbu znajduje się również miejsce do biwakowania, tablice informacyjne oraz skrzyżowanie szlaków turystycznych, które prowadzą w inne ciekawe zakątki regionu.

W dolinie Leska – Czarny Bór
Nie wiemy dokładnie, jak datować powstanie Czarnego Boru. Wykopaliska archeologiczne wskazują, że osada w tym miejscu istniała już w neolicie. Początki wsi sięgają prawdopodobnie XIII wieku i związane są z doliną rzeki Lesk oraz Grzędzkiego Potoku – w tamtym czasie osady zakładane były zazwyczaj wzdłuż rzek lub strumieni. Pierwsza wzmianka w dokumentach pojawia się w 1364 roku pod nazwą Swarczewalde. Wieś łączyła wtedy dwa zamki powstałe prawdopodobnie na przełomie XIII i XIV wieku – w Grzędach i w Czarnym Borze.

Przez długi czas swojego istnienia Czarny Bór był w posiadaniu rodu Czettritzów – trwało to od 1450 do 1838 roku. Majętność rodziny – czerpiącej dochody głównie z górnictwa – wpływała na dynamiczny rozwój wsi. Czasy kolejnych właścicieli – Ottokara hrabi Zedlitz-Neukirch oraz jego zięcia, Bernarda Portatiusa – to przede wszystkim okres rozwoju okolicznego przemysłu. Spowodowało to, że liczba mieszkańców Czarnego Boru w XIX wieku wzrosła trzykrotnie! Punktem zwrotnym w historii wsi był rok 1945 – wysiedlenie ludności niemieckiej i przyjazd Polaków, głównie z okręgu nowosądeckiego. Z biegiem lat Czarny Bór coraz bardziej zatracał rolniczy charakter na rzecz okolicznego przemysłu. Zamknięcie wałbrzyskich kopalń i kamiennogórskich zakładów włókienniczych w latach 90. spowodowało ogromny wzrost bezrobocia. Sytuację poprawiły zakładane w regionie specjalne strefy ekonomiczne. Mimo zmiennych losów, od wielu lat Czarny Bór notuje dodatni przyrost naturalny, a wielu mieszkańców okolicznych miast buduje tu swoje domy szukając ciszy i wytchnienia.

Zdjęcie - Pałac w Czarnym Borze fot. Krzysztof Żarkowski
Pałac w Czarnym Borze fot. Krzysztof Żarkowski